2021/11/30
۱۴۰۰ سه شنبه ۹ آذر
پدر کارگردان سینما انگیزه قتل پسرش را افشا کرد + عکس مقتول در کنار پدر و مادرش

پدر کارگردان سینما انگیزه قتل پسرش را افشا کرد + عکس مقتول در کنار پدر و مادرش

بابک خرمدین کارگردان سینما روز گذشته به دست پدر و مادرش به قتل رسید و پدر این کارگردان در تازه ترین اعترافاتش از انگیزه خود برای قتل گفت.

به گزارش هنرنوشت، صبح روز گذشته یکشنبه 26 اردیبهشت ماه، جسد مثله شده بابک خرمدین کارگردان سینمای ایران در یک سطل زباله واقع در فاز 3 منطقه اکباتان پیدا شد که با انگشت نگاری از وی هویت او معلوم شد.

 

در همین زمینه بخوانید:

اعترافات هولناک پدر بابک خرمدین به دو قتل دیگر / قتل دختر و دامادش

پدر بابک خرمدین: احساس گناه و عذاب وجدان ندارم + فیلم

اعترافات تکان دهنده مادر بابک خرمدین به قتل فرزندان و دامادش+فیلم

کارگردانی که سوژه یک ماجرای واقعی هولناک و باورنکردنی شد / بابک خرمدین در حال تدریس+ فیلم

خواهر و برادر دیگر بابک خرمدین کجا هستند؟

جزییات تازه از علت قتل کارگردان سینما / شکرگذاری پدر به خاطر قتل پسرش به دلیل روابط مشکوک!

 

پدر و مادر مقتول در نخستین بازجویی به قتل پسرشان اعتراف کردند و درباره چگونگی این قتل گفتند که وی را ابتدا با قرص خواب آور مسموم کرده و سپس پدرش با همدستی مادرش او را با ضربات چاقو به قتل رسانده و بعد از تکه تکه کردن جسدش در حمام، او را به سطل زباله نزدیک خانه منتقل کرده اند.

 

پدر و مادر بابک خرمدین از سوی پلیس بازداشت شده و تحت بازجویی قرار دارند.

 

 

به گزارش رکنا، پدر بابک خرمدین در بازجویی های اولیه درباره انگیزه اش از این قتل هولناک توضیح داد: پسرم مجرد بود و  ما را آزار و اذیت می کرد، طوری که جانمان به لب رسیده بود و هر روز از دستش در امان نبودیم. ناسزا می گفت و هرکاری دلش می خواست انجام می داد. من و مادرش تصمیم گرفتیم از شر او راحت شویم تا بیش از این آبرویمان نرفته است. برای همین ابتدا به او قرص خواب آور خوراندیم وقتی بی هوش شد با چاقو او را کشتم و جسدش را داخل حمام بردم بعد برای اینکه بتوانم از خانه خارج کنم جسدش را تکه تکه کردم داخل چمدانی گذاشتم و با همدستی همسرم جنازه را از خانه بیرون بردم و داخل سطل آشغال انداختم.

 

خبرگزاری ایسنا هم با اشاره به این قتل هولناک، سخنان پدر و مادر بابک خرمدین را در مراسم اکران نخستین فیلمش «سوگنامه ای برای یاشار» بازنشر کرد و نوشت: 

 

«خبر تلخ و کوتاه بود؛ بابک خرمدین (کارگردان) به قتل رسید؛ این فیلم ساز که در ۴۷ سالگی از دنیا رفت با «سوگنامه ای برای یاشار» اولین فیلم بلندش را بر پرده سینمای «هنر و تجربه» دید.

 

خبرهای اولیه و شوک آمیز از قتل این کارگردان، توسط پدر و مادرش در شهرک اکباتان حکایت دارد و حالا تا تایید دقیق جزییات باید صبر کرد.

 

بابک خرمدین سال ۱۳۵۳ در تهران متولد شد. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد سینما از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فارغ التحصیل ۱۳۸۸ است، این کارگردان سال ۱۳۷۹ در دوره فیلم سازی یک ساله انجمن سینمای جوانان دفتر تهران شرکت کرد.

 

بابک خرم‌دین فیلم  «سوگنامه ای برای یاشار» را آن طور که خودش می گفت تا حد زیادی با الهام گرفتن از زندگی خود ساخته است. او در سال ۸۹ به عنوان دانشجو راهی لندن می‌شود و در آن‌جا با مساله مهاجرت و غربت درگیری پیدا می‌کند. یاشار شخصیت اصلی فیلم او هم چنین سرگذشتی دارد. او جوانی است که با ویزای دانشجویی وارد لندن شده است. همزمان با اتمام کالج، دچار مشکل مالی و دلتنگی برای خانواده‌اش و ایران می شود. اکنون او بین ماندن و برگشتن مردد است و به استیصال رسیده است. این نقش را یاشار علی‌شناس بازی کرده است که از دوستان  کارگردان بوده و سابقه بازیگری نداشته‌است. بابک خرم‌دین برای گرفتن بازی بهتر از او، فیلم‌نامه را در اختیارش نگذاشته و صحنه به صحنه موقعیت را برای او توضیح می‌داده است.

 

 

 

 

پدر و مادر بابک خرمدین در مراسم اکران فیلم «سوگنامه ای برای یاشار»

 

در مراسمی که دی ماه سال ۹۴ به بهانه اکران فیلم بابک خرمدین در موزه سینما برگزار شد، او از پدرش دعوت کرد که به روی صحنه بیاید و پدرش در سخنانی کوتاه گفته بود: «به نام خداوند آموزگار و به نام شهدای گلگون کفن جنگ هشت ساله و درود به شرافت آن شهدا که مملکت را حفظ کردند. من سرهنگ پیاده ستاد خرم‌دین هستم. ۳۰ سال خدمت کردم، ۶۹ ماه در مناطق عملیاتی بودم، دو مرتبه شیمیایی شدم و ۴ بار ترکش خوردم و خوشحالم که در مقابل ممکلت انجام وظیفه کردم. به جوانان توصیه می‌کنم از این گهواره وطن غافل نباشند چون رشد و سربلندی آنان در همین مملکت اتفاق می‌افتد. از این ۳۰ سال خدمت ۱۷ سال را دور از خانواده انجام وظیفه کردم و تمام زحمات خانواده روی دوش این خانم عزیزم (همسرش) بود که وطن دوم من هستند.»

 

بابک خرم‌دین کارگردان «سوگنامه‌ای برای یاشار» هم یادآور شده بود: « این اولین فیلم حرفه‌ای من است. اما «سوگنامه‌ای برای یاشار» یک فیلم حرفه‌ای نیست و این فیلم بدون هیچ امکانات و حتی مجوزی با کمک دوستانی که آن زمان داشتم ساختم و یک فیلم کاملا شخصی است. اگر می‌خواستم مجوز بگیرم، داستانی برای خودش می‌شد. با ویزای دانشجویی نمی‌توانستم برای مجوز اقدام کنم و در دوره‌ای هم آن‌جا بودم که با ایرانی‌ها خوب برخورد نمی‌شد . این روش فیلم‌سازی را در آن‌جا گریلا یا چریکی می‌گویند و خود دانشجویان انگلیسی هم به این روش فیلم‌هایی می‌سازند.»

 

زنده یاد اکبر عالمی هم که در آن مراسم حضور داشت در  سخنانی کوتاه گفت: « بیشتر از ده سال پیش بابک خرم‌دین دانشجوی ممتاز دانشگاه تهران بود و بعدها شنیدم رفت انگلیس و از شنیدن خبر برگشتش به ایران خوشحال شدم.»

 

بهروز معاونیان صدابردار هم در این مراسم گفته بود: «بیشتر صداها در این کار با خود دوربین ضبط شده بود اصلا یک کار سوپر مستند بود. ولی تمام حس کاراکتر (کارگردان) نسبت به پدر و مادرش و این‌که چطور شد رفت و چطور حس نزدیکی به همین پدر و مادر باعث شد، برگردد در فیلم پیدا بود و خوشحالم که امشب این پدر و مادر  ( پدر و مادر بابک خرمدین ) را از نزدیک می‌بینم.»

 

بابک خرمدین  متولد 1353 و دانش آموخته کارشناسی ارشد سینما از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران بود.

 

از  آثار بابک خرمدین می توان از «بور بیجاده رنگ» ۱۳۸۶( ۲۲ دقیقه)، «سه شنبه: مامان» ۱۳۸۸( ۹ دقیقه)، فیلم نیمه بلند داستانی «روزن (کورسو) » ۱۳۸۹ (۴۲ دقیقه) ، فیلم بلند داستانی «سوگنامه ای برای یاشار» ۱۳۹۲ ساخته شده در لندن (۷۲ دقیقه)، ساخت سه فیلم کوتاه داستانی به نام‌های «برش» ۱۳۸۳ به مدت (۱۲ دقیقه) نام برد.

 

این هنرمند جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی برای «بور بیجاده رنگ» در جشنواره بین‌المللی فیلم آسا (فیلم‌های انسان دوستانه) ۱۳۸۸ دریافت کرده بود و کاندید  (فیلمنامه، تصویر برداری، تدوین و صدا)، برنده دیپلم افتخار بهترین کارگردانی برای فیلم «بور بیجاده رنگ» در پنجمین جشنواره بین‌المللی پروین اعتصامی ۱۳۸۸، برنده جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه و بهترین صدا برای فیلم «بور بیجاده رنگ» در ششمین جشنواره دانشجویی فیلم نهال (دانشگاه هنر )۱۳۸۸ و کاندیدای بهترین (تصویر برداری و تدوین) شده بود.

 

انتهای پیام/

 

دیدگاه‌ها

نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.